Connect with us

aktuelno

RANI RADOVI KONZULA RESIĆA: Smetaju mu car Dušan, Stefan Nemanja, Njegoš, Radičević…Ovaj čovek mrzi Srbe, vraćajte ga u Sarajevo! (VIDEO)

Published

on

Generalni konzul Bosne i Hercegovine Elvir Resić, koji svojim ispadima na ivici diplomatskog incidenta u poslednje vreme izaziva međunacionalnu mržnju i netrpeljivost Bošnjaka i Srba u Americi, svoj blago rečeno negativni odnos prema srpskom narodu i potrebu da falsifikuje istoriju pokazivao je i ranije, o čemu svedoče i snimci emisija u kojima je govorio, a koje se mogu naći na Youtube.

Nije bio dovoljan jedan, pa je Resić čak u dva video klipa, na dve televizije, govorio o “velikosrpskim nazivima ulica i škola u Sarajevu”. Potreba da se Srbija i Srbi, uključujući i dojučerašnje komšije, koje su proterane sa svojih ognjišta, iz kuća i stanova(U Sarajevu po popisu iz 1991.godine živelo 27% Srba, po poslednjem iz 2013 ih živi samo 3%) prikažu u najgorem svetlu, odzvanja iz svake Resićeve rečenice, pa se postavlja pitanje da li su oni koji su ga poslali u diplomatsku službu (Predsedništvo BiH, Ministarstvo spoljnih poslova BiH) u Čikago, grad u kome živi preko 500.000 Srba, uopšte razmišljali o posledicama do kojih bi mogao da dovede njegov angažman, naročito imajući u vidu da bi ovde trebao da zastupa i veliki broj Srba iz Bosne i Hercegovine (Republike Srpske).

Po svemu sudeći nisu…

Resićeve izmišljena srednjovekovna istorija

Ono što najviše para uši u Resićevim opservacijama jesu pokušaji izvrtanja istorijskih činjenica i potpuno neutemeljeni podaci koje iznosi.

Ovaj nastavnik bošnjačkog jezika po obrazovanju tako, između ostalog, tvrdi da je car Dušan Silni “progonio crkvu bosansku”, da je Stefan Nemanja “ubijao bogumile”, te kako je Branko Radičević “silovao Bošnjakinje” u stihovima svoje pesme “Ajduk”…

ZAMERIO SE RESIĆU: Car Dušan Silni

Za komentar ovih Resićevih navoda upitali smo Vuka Bačanovića, istoričara iz Sarajeva.

-Potpuno je suludo dovoditi u bilo kakvu vezu cara Dušana i Crkvu bosansku jer nam o tome ne govori ni jedan istorijski izvor. Ali kad smo već kod odnosa Crkve bosanske i države Nemanjića, treba reći da je Dušanov djed-strica Dragutin (istovremeno pradjeda po majci Tvrtka I Kotromanića), u vrijeme osvajanja Bosne od strane hrvatske velikaške porodice Šubića pružio utočište Kotromanićima. Stefan Nemanja nije imao vlast nad teritorijom Bosne Kulina bana, pa prema tome ni nad tamošnjim vjernicima. Sagledavati događaje iz tog vremena iz sadašnje perspektive je ne samo nenaučno nego i potpuno sumanuto, konstatuje Bačanović.

Resić ističe kako je najveći broj škola u Sarajevu nosio imena srpskih antifašista i učesnika NOB, a “samo sedam bošnjačkih”, prenebregavajući činjenicu da su, prema validnim istorijskim podacima, Srbi činili oko 70% sastava partizanskih jedinica u Bosni i Hercegovini

Između ostalih istorijskih falsifikata aktuelni bosanski konzul u Čikagu optužuje i romantičarskog srpskog pesnika iz doba oslobođenja od turske vlasti, Branka Radičevića, da u stihovima pesme “Ajduk” “siluje bošnjačke žene”. Pogledajmo stihove:

Čekaj, ago, koji danak
Da t’ bijele bijem kule,
Da boravim laki sanak
Pored tvoje vjerne bule

I laiku, bio on pesnik ili istoričar, jasno je da Radičević ovde govori o Turcima (agama) i njihovim ženama (bulama), te da od Bošnjakinja i Bošnjaka nema ni traga ni glasa. Dakle, još jedna LAŽ!

Njegoš mrzitelj, a Busuladžić intelektualac

Resiću smeta i Petar Drugi Petrović Njegoš za koga kaže da je “provjereni mrzitelj poturica, kako je u svojim pisanijama nazivao Bošnjake”.

Oni kojima je problematičan dio opusa Njegoša ili Branka Radičevića olako prelaze preko zuluma osionih begova i osmanskih upravitelja koji su uključivali i mučenja i ubijanja i silovanja, a koje nam u svojim putopisima i memoarima vrlo autentično prenose mnogi istoričari i putopisci, ističe sarajevski istoričar Vuk Bačanović.

Zanimljivo je da Resić o periodu komunističke vlasti u Sarajevu govori kao o periodu “velikosrpske hegemonije“, te ističe kako je najveći broj škola nosio imena srpskih antifašista i učesnika NOB a “samo sedam bošnjačkih”, prenebregavajući činjenicu da su, prema validnim istorijskim podacima, Srbi činili oko 70% sastava partizanskih jedinica u Bosni i Hercegovini.

S druge strane, Resić žali što u to “komunističko vreme” nijedna škola niti ulica nije nosila ime Mustafe Busuladžića, osvedočenog sarajevskog naciste, koji je po njemu, “bio intelektualac, koji je ubijen zbog onoga što je pisao i govorio”. Zanimljivo da je država Izrael 2017. uputila oštar protest Bosni i Hercegovini zbog nazivanja sarajevske škole Busuladžićevim imenom, za koga Izraelci kažu da je “saradniku nacista”.

– Svaki diletantski pristup istoriji i istorijskim procesima želi da te iste pretvori u uniformne tokove vlastite ograničenosti. Mi živimo na jako osjetljivim područjima, na kojima su geopolitička kretanja mrvila male narode i činile ih graničarima velikih politika i ideologija, kaže Bačanović i dodaje:

Veoma je zanimljivo što Resić uopšte ima potrebu da govori o nazivima ulica i škola koje je posleratna, bošnjačka vlast odmah promenila, tako da nijedna od njih već 25 godina ne nosi imena gorepomenutih ličnosti.

-Potpuno je suludo očekivati da istorija međuljudskih odnosa ni onda ni kao sada prođe i bez izljeva mržnje, bez obzira bila ona etnička, konfesionalna ili klasna. Mislim da dotični konzul sebe dovodi do apsurda, kada, u tom smislu, napada književnike iz 19. vijeka, dakle perioda ogromnih etničkih i vjerskih vrenja na Balkanu, a u odbranu uzima jednog Mustafu Busuladžića koji u toku Holokausta piše o borbama “protiv Židova i njihovih špekulacija, protiv njihovih prevara i izrabljivanja”, te opravdava njihov “nestanak” iz sarajevske čaršije. Ali, prirodno je da svi ekstremisti sebe dovode do apsurda.

Veoma je zanimljivo što Resić uopšte ima potrebu da govori o nazivima ulica i škola koje je posleratna, bošnjačka vlast odmah promenila, tako da nijedna od njih već 25 godina ne nosi imena gorepomenutih ličnosti.

Ali to zapravo na rečit način govori o isključivim i ekstremističkim stavovima generalnog konzula Bosne i Hercegovine u Čikagu, koje nije mogao dugo da krije ni u diplomatskoj službi.

Podsećamo, on je prošle nedelje poslao pismo direktorki Emerson Middle škole u čikaškom predgrađu Park Ridge, gospođi Samanti Alaimo, tražeći od nje da preispita izbacivanje falsifikovanih istorijskih fakata iz udžbenika istorije i nastavnog programa Distrikta 64 u Čikagu kojem je prethodio rad učenice Katarine Ristić. Resić je tako izvršio nedozvoljeni pritisak i prekršio pravila diplomatske službe, zbog čega bi morao da odgovara po hitnom postupku.

Sa koliko neozbiljnosti i loše namere obavlja svoju funkciju pokazao je i tako što je na njegovom Facebook profilu osvanuo ostrašćeni tekst jednog bosanskog portala kojim se širi međunacionalna mržnja, što je izazvalo lavinu negativnih komentara i ugrozilo skladan suživot Bošnjaka i Srba u ovom delu Amerike.

Ako je Srbin Branko Pećanac pre četiri godine morao da napusti isto diplomatsko mesto samo zato što je prisustvovao proslavi Dana Republike Srpske u Čikagu i izjavio da je “ponosan što je služio u Vojsci RS”, onda je aktuelni konzul Resić odavno ispunio kvotu zbog koje bi morao, pod hitno, prvim avionom, da bude vraćen u Sarajevo.

Osim ako neko od čelnika u Sarajevu ovo ne radi namerno, sa ciljem da u Americi sistemski izaziva sukobe Bošnjaka i Srba. Ili prosto ne zna šta da radi sa Resićem, koji je u dosadašnjoj političkoj karijeri ostao upamćen o skandalima, poput onog kada je optužen da je kao predsednik Izborne komisije učestvovao u krađi izbora u sarajevskoj opštini Novi Grad, a pre isteka mandata najuren je i sa mesta direktora Televizije Sarajevo.

Saznaćemo uskoro…

Piše: Antonije Kovačević Foto: Youtube,

Continue Reading
Advertisement
Click to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Advertisement