U sabornoj crkvi Svetog vaskrsenja u Čikagu održan je parastos i liturgija za žrtve vojne akcije “Oluja” kojom je iz Hrvatske pre tačno 30 godina proterano oko 250.000 Srba od kojih se većina nikada nije vratila na svoja ognjišta.
Organizatori događaja su bili Udruženje krajišnika “Prelo” i Sabor krajiških Srba, liturgiju ovim tužnim povodom služio je vladika Serafim uz sasluživanje sveštenstva, a veliki broj ljudi iz srpske dijaspore je došao da oda poštu svojim zemljacima.
Među njima je danas bilo i onih koji su se zatekli u izbegličkoj koloni koja je u avgustu 1995. iz tadašnje Republike Srpske Krajine krenula put Republike Srpske i dalje, prema svom konačnom cilju, Srbiji.
Opelu su prisustvovali konzuli Bosne i Hercegovine i Srbije, Tatjana Telić i Marko Nikolić, kao i rumunski konzul u Čikagu Lusian-Ilie Stanica, ministarka finansija Okruga Kuk Marija Papas, te predstavnici Američko-jevrejskog komiteta (American Jewish Comitee) Ilene Adler i kancelarije drzavnog tužioca Čikaga.
Nakon bogosluženja program je nastavljen komemoracijom pod nazivom “Dan sjećanja u Čikagu” koja je započela stihovima poeme “Poslednji krajiški stroj” i emitovanjem dokumentarnog priloga “Tko dijeli civilne žrtve” o aktuelnim problemima sa kojima se Srbi suočavaju u pokušaju da ostvare svoja prava u Hrvatskoj.
Uvodnom reči komemoraciju je otvorio vladika kostajnički Serafim, koji je i sam bio jedan od prognanika koji su pred Olujom ostavili svoj rodni kraj i porodični dom.
Osvrćući se na prilog, on je između ostalog rekao:
- Kroz ovakvu golgotu su prošli mnogi od nas, ali koliko god nam teško bilo – nema predaje! Radi istine, braćo i sestre, zbog koje smo se danas okupili ovdje. Bezbroj mučenika još od turskog vakta je stradalo, ali se nije odreklo svoje vjere, vječnog života, te jedne riječi i misli koju pratimo kroz vjekove. Mi koji smo prošli kroz to stradanje i našli se u ovom novom vrlom svijetu imajmo tu riječ i misao na umu, da ne bi zaboravili što smo stradali i da se ne čudimo ovom svijetu oko nas koji ili javno ili podmuklo gazi po ovome krstu, i da nas ne začudi ako opet počne da nas gazi i proganja, poručio je vladika Serafim.
Posle njega prisutnima su se obratili konzuli Bosne i Hercegovine i Srbije, Tatjana Telić i Marko Nikolić, koji su podsetili na stradanje Srba u Hrvatskoj kroz istoriju, ali i uneli tračak optimizma svojim rečima.
Konzulka Telić, inače rodom iz Krajine, sa suzama i očima i ponosom u glasu kazala je kako njenih troje dece svake godine odlaze u njen zavičaj u okolini Knina i Islama grčkog, gde se trenutno i nalaze na raspustu.
Nakon ovih obraćanja usledilo je predavanje i prezentacija Dr.Milana Gulića, istoričara rodom iz Zadra, inače najmlađeg doktora istorije na Beogradskom univerzitetu.
Skupu su se obratili i organizatori iz Udruženja krajišnika “Prelo” i Sabora krajiških Srba, Duško Čučković, Ljubinko Špegar i Stevo Dokić, a program su oplemenili glumci Srpskog pozorišta Čikago Milovan Glogovac i Milenko Šišarica, koji su citirali svedočenja srpskih prognanika i recitovali prigodne stihove.
Program je vodio Igor Obradović, a u realizaciji manifestacije velike zasluge nosi Svetozar Dančuo, kao i upravnik ansambla „Oko sokolovo“ Milan Andrijanić.
Komemoracija je završena prikazivanjem dokumentarca “Petrovačka cesta” nakon čega su domaćini goste poslužili svečanim ručkom.
Tekst/Foto/Video: Antonije Kovačević