ZVALI SU GA „OTAC SRPSKE NACIJE“: Verovao je da su Srbi ugroženi u Jugoslaviji, a ostao je upamćen kao jedan od najvećih pisaca!

Na današnji dan, 29. decembra 1921. godine u Velikoj Drenovi, rođen je Dobrica Ćosić, srpski pisac i esejista i prvi predsednik Savezne Republike Jugoslavije.

Ćosićevu mladost obeležio je Drugi svetski rat, u kojem se borio na strani partizana, što je kasnije bila inspiracija za njegov književni opus.

Njegova dela postala su kultna u srpskoj književnosti, a izdvajaju se „Koreni“, „Deobe“, „Vreme smrti“, „Vreme zla“, „Vreme vlasti“ i drugi. Ćosić će ostati upamćen kao prvi dobitnik Ninove nagrade (1954. godine, za roman „Koreni“), a za istu nagradu je bio laureat 1961. godine. Među brojnim drugim nagradama za literarno stvaralaštvo koje je osvojio, izdvajaju se i Vukova nagrada, Njegoševa nagrada, „Zlatni krst kneza Lazara“, nagrada „Petar Kočić“, nagrada „Meša Selimović“ itd.

Od kraja 1960-ih je počeo da se suprotstavlja tadašnjoj politici, pre svega nezadovoljan ustavnim preuređenjem SFRJ, zbog čega se udaljio od Tita. Bio je istaknuti član Saveza komunista Srbije do maja 1968, kada je došao u sukob sa politikom SKJ jer je smatrao da su Srbi ugroženi u jugoslovenskoj federaciji.

Postao je član SANU 1970. godine, a od 1969. do 1972. godine je bio predsednik Srpske književne zadruge.

Prvi predsednik SRJ odlukom Savezne skupštine postaje 15. juna 1992. godine, a smenjen je godinu dana kasnije tajnim glasanjem oba veća Saveznog parlamenta.