U HRVATSKOJ NEMA PRAVDE NI STIDA! Ubica 4-člane srpske porodice dobio samo 15 godina zatvora, danas je „zaslužni građanin“!

Dana 25. februara 1992. godine u Daruvaru pripadnik Hrvatske vojske, tada dvadesetogodišnji Jožica Mudri, likvidirao je četveročlanu srpsku porodicu Radosavljević: Radeta (36), njegovu suprugu Jovanku (32) i njihove maloletne sinove Dejana (14) i Nenada(10).

Toga dana, oko 19.15 časova, u kuću Radosavljevića navratio je Jožica Mudri u uniformi vojnog policajca i u toku višečasovnog razgovora sa vlasnikom kuće, motivisan činjenicom da su Radosavljevići srpske nacionalnosti, izvadio pištolj iz futrole i iz neposredne blizine u njih ispalio 11 metaka pucajući im u glave.

Pošto je Dejan i nakon pucnjave davao znakove života, Mudri mu je kuhinjskim nožem zadao još osam ubodnih rana po grudnom košu i stomaku. Zatim je tela mrtvih Radosavljevića posložio po podu trpezarije jedno do drugoga, te ih minirao plastičnim eksplozivom, što je prouzrokovalo njihovo komadanje i oštećenje cele kuće.

A nakon toga monstruoznog čina, ubica je iz kuće Radosavljevića ukrao jedan video rekorder i jedan daljinski upravljač i odneo ih na poklon svojoj djevojci Tajani Biljan.

Ovo je nešto skraćena verzija dispozitiva pravosnažne presude Okružnog suda u Bjelovaru, broj: К-153/52. od 7. januara 1994. godine, kojom je ubica proglašen krivim za četiri dela ubistva, jednog teškog dela protiv opšte sigurnosti i jednog dela krađe, zbog čega je osuđen na jedinstvenu kaznu od trinaest godina zatvora, koju mu je Vrhovni sud preinačio na 15 godina zatvora.

Iako je ubica u toku krivičnog postupka tvrdio da se na likvidaciju Radosavljevića odlučio nakon što mu je njegov komandir Miroslav Guberović u jednom lokalu, u koji je navratio i Radosavljević Rade, kojeg je ubica poznavao pošto su radili u istom preduzeću, rekao “da večeras mora likvidirati tog smrada” te mu u tu svrhu dao i kola na raspolaganje i pripadnika njihove jedinice Miroslava Moulisa da mu pokaže Radetovu kuću, za ovaj zločin optužen je i osuđen samo Jožica Mudri i to za klasična krivična dela ali ne i za ratni zločin.

Hrvatski sudovi su odbili tužbene zahteve rodbine pobijene porodice Radosavljević za naknadu štete od Republike Hrvatske uz obrazloženje da je ubica delo počinio van radnog vremena i sa trofejnim oružjem te da “štetna radnja nije ni u kavoj vezi sa obavljanjem vojne službe”.

Ubica je odavno izišao iz zatvora i danas živi u Daruvaru kao ugledan domaćin i “zaslužni učesnik Domovinskog rata”.

Pored likvidacija četveročlane porodice Кozbašić u Petrinji u novembru 1991, tročlane porodice Zec u Zagrebu u decembru 1991, četveročlane porodice Čengić u Erveniku kod Кnina u januaru 1992. i četveročlane porodice Olujić iz Cerne kod Županje u februaru 1992, i ubistvo porodice Radosavljević iz Daruvara spada u najmonstruoznije likvidacije porodica u ratu devedesetih zbog njihove etničke pripadnosti.

Supružnici u pomenutim porodicama bile su mešovitog hrvatsko-srpskog sastava, osim porodice Radosavljević u kojoj su oba supružnika bili srpske nacionalnosti.