SRETEN BOŽIĆ, ČOVEK KOJI JE PREŽIVEO SVE: Od zabranjenog jugoslovenskog novinara do zaštitnika Aboridžina i svetske književne legende! (VIDEO)

Najveći zaštititnik Aboridžina, veliki pisac, nesuđeni dobitnik Nobelove nagrade, čovek kome je bilo zabranjeno da se bavi novinarstvom u Jugoslaviji, koji se nakon toga preselio u Australiju i na kamili kroz pustinju Tanami došao do Aboridžina, ciklon Trejsi mu je uzeo ženu i dvoje dece, bio je proteran iz Australije, osudio je bele kolonizatore iz Britanije i Amerike, pisao o osiromašenom uranijumu, o dečaku Aboridžinu koji je odrastao u Srbiji napisao je roman koji mu je bio zaplenjen nakon čega je 200 pisaca pisalo premijeru Viktorije da mu se vrati rukopis. Kasnije je po sećanju napisao roman „Raki“ za koji je dobio najveću australijsku književnu nagradu posle koje je prema pravliniku trebao da bude kandidat za Nobela, ali zahvaljujući politici i promeni pravilnika to pravo mu je uskraćeno. Jedan jedini Bi Vongar (Sreten Božić).

Sreten Božić, poznat pod književnim imenom B. Vongar, rođen je 1932. godine u Gornjoj Trešnjevici kod Aranđelovca u mnogobrojnoj porodici Stevana i Darinke Božić. Školovanje je prekinuo nakon što mu je uskraćena stipendija zbog političkih stavova njegovog oca, koji je bio proglašen kulakom i robijao nakon rata u Jugoslaviji.

U Jugoslaviji je Božić radio kao novinar, ali je zbog jednog članka, navodno na zahtev Slobodana Penezića Krcuna, dobio otkaz i zabranu da radi u novinarstvu. Prebegao je u Italiju, a potom u Francusku, gde je naučio jezik i družio se sa velikanima poput Žan Pol Sartra, Simon de Bovoar i Semjuel Beket.

Zbog finansijskih problema odlučuje da ode u Australiju 1960. godine, gde je njegov otac ranije radio kao kopač zlata. Živeo je u unutrašnjosti Australije među Aboridžinima i dobio ime Barnumbir Vongar, što znači „Glasonoša iz sveta duhova“. Veliki deo svog znanja o domorodačkoj poeziji duguje domorodačkoj ženi Đumali.

U Australiji je često imao sukobe sa vlastima zbog strogo regulisanog pristupa domorodačkim teritorijama, a jednom su ga domoroci sakrili od belog policajca tako što su ga prekrili prašinom i pretvarali se da je bolestan.

Božić je upoznao i proslavljenog australijskog pisca i antropologa Alana Maršala, sa kojim je 1972. godine napisao knjigu Aboridžinski mitovi. Njegova zbirka priča Put za Bralgu objavljena je 1976. godine na francuskom, a kasnije i na engleskom. Zbog prikaza života Aboridžina bio je kritikovan od strane australijske bele zajednice i vlasti, te je bio primoran da se preseli u okolinu Melburna uz zabranu povratka na sever.

Sve do 1981. godine u Australiji se verovalo da je Aboridžin, jer je u svojim delima beležio život i predanja starosedelaca. O svom poreklu je javno govorio tek tokom devedesetih, obraćajući pažnju na stradanja Srba u ratovima.

Nakon porodične tragedije i preseljenja u Melburn, živi u relativnoj izolaciji na svom imanju, gde mu društvo prave psi rase dingo. Božić je autor romana, drama, kratkih priča i pesama, a njegova dela su više puta nagrađivana i prevedena na mnoge svetske jezike. Za nemačko izdanje priče Babaru iz 1987. predgovor je napisao nobelovac Peter Handke.