Connect with us

Istorija

HEROJ KOGA SMO ZABORAVILI: Spasao je 15.000 civila ispred ustaškog noža, a onda oslobodio dečji logor Jastrebarsko!

Published

on

Nikola Vidović jedan je od onih zaboravljenih heroja čije ime znaju samo dobro obavešteni istoričari. A njegovo bi ime morale da nose ulice i trgovi, jer je svojim delima zaduźio srpski narod. Ovo je priča o njemu…

Nikola Vidović je rođen 1917 u selu Stipan kod Vrginmosta u današnjoj Hrvatskoj. Posle odslužene vojske zapošljava se u Vojno-tehničkom zavodu u Kragujevcu, gde ga zatiče rat 1941. godine.

Odmah posle okupacije Kraljevine Jugoslavije vraća se na Kordun, gde priprema narodni ustanak i organizuje prve partizanske odrede.

Dana 23. jula 1941. godine, učestvuje u prvoj partizanskoj akciji na Kordunu, i tom prilikom ubija jednog ustašu i zarobljava dva karabinijera. Ubrzo organizuje partizanski odred Stipan, koji u svom sastavu ima 25 boraca. Sa svojim odredom, 13. avgusta 1941. godine, napada u selu Lukinići ustašku posadu, i u tom napadu biva ranjen. Pošto broj boraca raste, Nikola uskoro komanduje četom, a u oktobru mesecu postaje komandir Četvrtog bataljona Prvog kordunaškog partizanskog odreda.

Decembra 1941. sa svojim ljudima je evakuisao 15.000 civila, žena, dece i staraca na Petrovu goru i tako ih spasao od sigurne smrti u ustaškoj ofanzivi ili jednom od zloglasnih logora Nezavisne Države Hrvatske.

Sledeće 1942. godine, njegova je jedinica u skoro samoubilačkoj akciji 26. avgusta napala zloglasni dečiji logor Jastrebarsko, u kojem je bilo zatočeno i mučeno na najgore moguće načine više od 700 srpske dece. Logor je oslobođen, a po Vidovićevoj komandi streljani su čuvari i časne sestre koje su ustašama pomagale u vođenju logora.

NAJSTRAŠNIJI ZLOČIN: Okrutnost ustaškog režima nad srpskom decom prevazilazila je sve granice ljudske svireposti

Nikola Vidović učestvuje u više akcija i ofanziva do kraja rata i oslobođenja, koje dočekuje sa činom general-potpukovnika.

Nosilac je Partizanske spomenice 1941. i drugih jugoslovenskih odlikovanja. Ordenom narodnog heroja odlikovan je 20. decembra 1951. godine.

Umro je 15. juna 2000. godine i sahranjen je u Aleji narodnih heroja na Novom groblju u Beogradu.

Nažalost, sve ovo nije bilo dovoljno da ime Nikole Vidovića posle rata osvane na zidu neke ulice i trga u Srbiji.

Nadamo se da će neko od nadležnih u srpskim gradovima i varošima pročitati ovaj tekst i naći za shodno da oda počast ovom velikom čoveku.

PROČITAJTE JOŠ:

DRAGI DUČE, OVO JE STRAŠNO: Šta je italijanski general napisao Musoliniju posle zločina ustaša u Hercegovini

INTERVJU, GLUMAC ZLATAN VIDOVIĆ: Baba mi je pričala kako je Sava četiri godine bila crvena od Jasenovca (VIDEO)

INTERVJU, GLUMAC JACK DIMICH (VIDEO): Zašto su Amerikanci dočekali “Daru” “na nož” i ko stoji iza svega!

Do tada, ostaje nam svedočanstvo tih herojskih vremena, njegov rukopis u kome svedoči o akciji oslobađanja logora Jastrebarsko:

“U memljivim zidinama starog dvorca nalazilo se 727 dječaka i djevojčica, uglavnom predškolskog uzrasta. Njih su “prevaspitavale” časne sestre. Naravno, to prevaspitavanje bilo je u ustaškom duhu. Htjele su u neku ruku da stvore nove “janjičare”. Sirota djeca su na kapama ili reverima nosila slovo “U”, Živjela su pod nevjerovatno teškim okolnostima. Zbog gladi, bolesti i načina “vaspitanja” dnevno je umiralo po nekoliko dječaka i djevojčica.

Čim su ti mali izmučeni sužnji ustaške samovlasti čuli pucnjavu i vidjeli partizane, neizmjerna radost ispunila ih je nadom da će biti oslobođeni. Kasnije smo doznali od njih kako su se usplahirili svi podjednako od straha zbog pucnjave i zbog uzbuđenja da bi ih neko mogao osloboditi. Ganuli su nas povici i čežnjivi pogledi djece načičkane iza rešetaka zaključanog logora. Partizani su brzo otvorili vrata i djeca su jurnula na sunce. Od radosti su skakala i vješala se o vratove boraca, svojih oslobodilaca. Opšta vreva i graja potrajala je nekoliko časaka. Nekoliko najiscrpljenijih onesvjestilo se na dnevnom svjetlu i suncu … Neki borci 4. kordunaške brigade pronašli su među zarobljenom djecom svoju, neko sina ili kćer, ili djecu svojih rođaka ili komšija. To oduševljenje oslobođenih malih logoraša vrlo je teško opisati…”

Izvor: Serbian Times Foto: Wikipedia

Continue Reading
Advertisement
Click to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Advertisement