Connect with us

Srbija

DOBROVOLJCI U VELIKOM RATU: Vojvodi Stepi za života posvetili naselje, koje u Banatu neprestano postoji već 93 godine (VIDEO)

Published

on

Priča o dobrovoljcima srpske vojske u Prvom svetskom ratu i prvom izgrađenom naselju Vojvoda Stepa u Banatu – na zemlji koju su dobili za učešće u ratu, po prvi put je u formi video animacije obrađena ova, za mnoge nepoznata tema.

Projekat je delo Bojana Dragičevića, koji je uradio scenario i režiju, dok se kao stručni konsultant i autor teksta potpisuje dr Milan Micić, a animacije i crteža Igor Vujčić.

Ceo projekat podržalo je Ministarstvo kulture Srbije.

“Dobrovoljci srpske vojske u Prvom svetskom ratu bili su mahom Srbi koji su bili austrougarski državljani. Oni su se kao pečalbari u Americi ili ratni zarobljenici u Rusiji, Srbiji i Italiji opredelili da se bore na strani Kraljevine Srbije, koja je bila njihova otadžbina iako je pre toga nikada nisu videli. Bili su unapred osuđeni na smrt.

Kao austrougarske državljane u slučaju zarobljavanja čekao ih je preki sud i konfiskacija imovine zbog izdaje, a njihove porodice odvođene su u logore.
Da bi zaštitili svoje najblize u kritičnim ratnim situacijama vršili su samoubistva.

Posle okupacije Srbije 1915.godine, pa do kraja rata bili su poslednja i jedina popuna srpske vojske.

Pre početka rata 1914. godine u Americi je živelo 40.000 iseljenika.

Njih oko 10.000 stupilo je dobrovoljno u srpsku i crnogorsku vojsku.

Dobrovoljci koji su došli iz Amerike 1915. i 1916. godine bili su pripadnici elitne jedinice srpske vojske pod komandom majora Vojina Popovića (Vojvoda Vuk).

10.000 DOBROVOLJACA DOŠLO IZ SAD: Zbog gubitaka formacija je nazvana “legijom smrti”

Ova formacija štitila je odstupnicu srpske vojske preko Albanije 1915. godine i zbog velikih gubitaka nazvana je „legijom smrti”.

Dobrovoljački odred bio je ista srpska jedinica koja je probila neprijateljski front na planinskom vrhu Kajmakčalan, na Solunskom frontu, 1916. godine.
Dobrovoljci sa druge strane Atlantika sa sobom su nosili srpsku i američku zastavu.

Bili su obučeni u svoja najbolja odela i nosili drvene kofere sa ličnim stvarima i novcem.

Ovi borci, očvrsli u životu na periferijama američkih gradova, pokazivali su u borbama na Solunskom frontu veliku hrabrost i mnogi od njih bili su odlikovani najvišim srpskim odlikovanjima Karađorđevom zvezdom i Obilića medaljom za hrabrost.

Po završetku rata 1918. godine manji deo srpskih dobrovoljaca vratio se u Sjedinjene Američke Države, a veći deo je ostao u Kraljevini Srba, Hrvata i Slovenaca.

Kao ratne veterane, srpske dobrovoljce su jugoslovenske vlasti naselile u oblastima granica prema Mađarskoj i Rumuniji. Oni su formirali svoje 201 naselje u kojima je pred Drugi svetski rat živelo oko 100.000 ljudi”.

Vojvoda Stepa je naselje u opštini Nova Crnja.

Osnovali su ga srpski dobrovoljci, učesnici Prvog svetskog rata i Solunskog fronta.

Oni su za učešće u ratu, svoje herojstvo i veliku ljubav prema otadžbini dobili zemlju u Banatu na imanju grofa Cekonjića. Zemlja je deljena Srbima iz Like, Bosne, Hercegovine, Crne Gore, Dalmacije, Banata, dobrovoljcima koji su došli iz Amerike i Rusije, sa Galicijskog fronta.

Posle Velikog rata iz kog su ovi ljudi izašli kao pobednici i oslobodioci za njih je počinjala nova bitka.

Ovog puta borili su se da izgrade novi život za sebe i svoje porodice, u Banatu na napreglednoj panonskoj ravnici.

Dobrovoljci su novo selo koje je počelo da niče na ledini nazvali Leonovac, po grofovom majuru na koji su došli.

Doseljelenici nisu bili zadovoljni ovim imenom i 1926. Godine su odlučili da naselju daju ime Vojvoda Stepa po svom slavnom komadantu vojvodi Stepi Stepanovicu.

Grupa doseljenika je otputovala u Čačak kod penzionisanog vojvode da ga pitaju da im dopusti da svom mestu daju njegovo ime.

Ostalo je upamćeno da su vojvodu našli na Moravi kako peca, izneli mu svoj predlog, a on ih je savetovao da naselju daju ime nekog ministra jer će od njega imati više koristi.

Nisu ga poslušali i od 1927. godine u službenoj upotrebi je naziv Vojvoda Stepa.

Danas posle jednog veka u selu živi 1.400 stanovnika. U centru naselja nalazi se memorijalni kompleks koji čine: spomenik vojvodi Stepi i tabla sa imenima 397 dobrovoljaca.

Mnogi su poneli Obilića medalju a četvorica i Karađorđevu zvezdu, mural sa likom slavnog vojvode i haubicu napravljenu 1918. godine.

Posle sto godina od osnivanja, na najrazlicitije načine neguju se sećanja i čuvaju uspomene na pretke, dobrovoljce osnivače sela.

Moramo znati gde su nam koreni i ko su nam preci da bi uspomena na njih i njihovo delo bila večna”.

TEKST: Serbian Times FOTO: Printscreen

Continue Reading
Advertisement
Click to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Advertisement