DA SE NE ZABORAVI: Na današnji dan je u Zagrebu likvidirana porodica Zec, otac, majka i ćerka!

Pripadnici specijalne jedinice MUP-a RH poznate pod nazivima “merčepovci” i “Jesenje kiše”, kojom je komandovao Tomislav Merčep, u Zagrebu su 7. decembra 1991. godine likvidirali Mihajla Zeca (38), njegovu suprugu Mariju (36) i njihovu maloletnu ćerku Aleksandru(12).

Po Merčepovom naređenju, njegov zamenik Miro Bajramović naredio je pripadnicima jedinice: Igoru Mikoli, Siniši Rimcu, Nebojši Hodaku i Snežani Živanović da privedu Srbina Mihajla Zeca zbog navodnih veza sa krajiškim Srbima. Prilikom privođenja, uveče oko 23 sata, ispred njegove kuće u Poljaničkoj ulici na Trešnjevci, ubio ga je Siniša Rimac, navodno u pokušaju bega.

Nakon Mihajlove likvidacije, Munib Suljić se vratio u Mihajlovu kuću, odakle je izveo njegovu ženu Mariju i njihovu kćer Aleksandru. Najprije ih je odveo u hotel “Panorama”, a odatle na Sljeme gd‌e ih je pobio iz vatrenog oružja, a nakon toga naredio ostalim pripadnicima jedinice da njihove leševe bace u jamu za smeće i potrpaju. Nekoliko dana posle likvidacije, njihove leševe je pronašao Marijin brat, Zlatko Mesić, i sam pripadnik MUP-a RH.

Aleksandrina sestra Gordana i brat Dušan, uspeli su preživeti, jer su se posakrivali u kući i tako promakli ubicama. Ubrzo po pronalasku leševa, uhapšeni su pripadnici Merčepove jedinice – Munib Suljić, Igor Mikola, Siniša Rimac, Nebojša Hodak i Snežana Živanović, od kojih su neki pred istražnim sudijom priznali ubistva, ali na suđenju je utvrđeno kako pred istražnim sudijom nisu imali advokata kojeg su po zakonu za tako teško delo morali imati, pa su njihovi raniji iskazi kao nezakoniti izuzeti iz spisa, a optuženi oslobođeni “u nedostatku dokaza”.

PROČITAJTE VIŠE:

U maju 2016. godine Županijski sud u Zagrebu nepravosnažno je osudio Tomislava Merčepa, tadašnjeg komadanta rezervne jedinice MUP-a RH, stacionirane u Pakračkoj Poljani i na Zagrebačkom velesajmu, i savetnika u istom ministarstvu, na 5 godina i 6 meseci zatvora, zbog toga što “nije sprečio sebi podređene da vrše nezakonita hapšenja, zlostavljanja i ubijanja 31 civila dovedenih iz Zagreba, Kutine, Ribnjaka, Janje Lipe, Bujavice, Međurića, Zbjegovače i Pakračke Poljane, od kojih je 23 usmrćeno”, dok je iz činjeničnog opisa presude izostavio 20 žrtava, za koje je takođe bio optužen, a za koje se, navodno, nije moglo utvrditi ko ih je hapsio i likvidirao.

Među ubijenima za koje je Merčep osuđen navedena su i imena Mihajla, Marije i Aleksandre Zec. Vrhovni sud je, presudom iz februara 2017, preinačio prvostepenu presudu tako što mu je povećao kaznu na 7 godina zatvora, koju je povremeno, umesto u zatvorskoj ćeliji, “izdržavao” u elitnoj banji Krapinske toplice.

U martu 2020. godine hrvatski Vrhovni sud donio je odluku da se osuđeni Tomislav Merčep pusti na uslovnu slobodu nakon izdržane tri četvrtine zatvorske kazne zbog: znatno pogoršanog zdravstvenog stanja, ranije krivične neosuđivanosti, potpunog pridržavanja kućnog reda i što je dotadašnjim izdržavanjem kazne “u celosti ostvarena svrha kažnjavanja”. U novembru iste godine mediji u regionu su objavili da je umro ratni zločinac Tomoslav Merčep u 69 godini života, podsećajući da je bio kandidat na predsedničkim izborima 2000. godine, a 2015. i VIP gost na inauguraciji hrvatske predsednice Kolinde Grabar Kitarović.

Pored likvidacija četvoročlanih porodica: Kozbašić u Petrinji u novembru 1991, Čengić u Erveniku kod Knina u januaru 1992, Radosavljević u Daruvaru u februaru 1992, Olujić u Cerni kod Županje u februaru 1992, i ubistvo tročlane porodice Zec spada u najmonstruoznije likvidacije porodica u ratu devedesetih zbog njihove etničke pripadnosti. Supružnici u pomenutim porodicama bile su mešovitog srpsko-hrvatskog porekla, osim porodice Radosavljević, u kojoj su oba supružnika bili srpske nacionalnosti.